Stacja V

Stacja V

Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Jezusowi.

 
Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie. Żeś przez krzyż i mękę Swoją odkupił świat.

Na drodze umęczonego Jezusa pojawia się obcy człowiek- to Szymon z Cyreny. Ich losy za chwilę się splotą. Szymon niechętnie, ale jednak pomaga dźwigać Jezusowi jego okrutnie ciężki krzyż. Tłum szydził z niego, ale po ponad dwóch tysiącach lat, wciąż o nim pamiętamy. Jest on cichym bohaterem. Dobro rodzi dobro, a moc w słabości się doskonali.

Czy to brzemię? Na początku tak. Niezaradność, niewiedza i zagubienie. Działałam jak w kołowrotku: rehabilitacja, ćwiczenia, terapia i tak w koło. Myślałam, że to nie ma sensu. Poddawałam się. Ale pierwszy uśmiech dziecka, pierwszy jego kroczek dał mi nadzieję- Będzie dobrze, damy radę. Cała naprzód!

Módlmy się za cichych bohaterów oraz za nas samych, abyśmy jako rodzice, nauczyciele, potrafili dobrze wywiązywać się z obowiązków, służyć innym pomocą, zachowując skromność.

Zdrowaś Mario…, Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja IV

Stacja IV

Pan Jezus spotyka swą matkę.

Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie. Żeś przez krzyż i mękę Swoją odkupił świat.

Maryja widzi swe ukochane, niewinnie cierpiące dziecko. Serce każdej matki w takiej sytuacji krwawi z bólu. Każda matka współdzieli cierpienie ze swym dzieckiem. Gdyby mogła, bez wahania przejęłaby ten ból na siebie. Niestety, nie jest to możliwe.

A cóż byłoby warte nasze życie bez cierpienia? Kiedy kochamy i jesteśmy kochani gdzieś te troski i bóle odchodzą w cień. A pytania mojego syna: Mamusiu jak się czujesz? I ta jego troska o mnie! Uśmiecham się przez łezki w oczach. Mój Kochany chłopak.

Panie Boże, Ojcze wszechmogący- daj rodzicom dzieci niepełnosprawnych umiejętność towarzyszenia im, szczególnie w trudnych sytuacjach.

Zdrowaś Mario…, Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja III

Stacja III

Pierwszy upadek Pana Jezusa.

Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste i błogosławimy Tobie. Żeś przez krzyż i mękę Swoją odkupił świat.

Skatowane ciało Jezusa poddaje się bezlitosnemu ciężarowi krzyża. Serce bije nieznośnie szybko. Wokół nieprzyjazne okrzyki i spojrzenia. Chwila wytchnienia… O takiej chwili spokoju, bez dźwigania swego krzyża marzą rodzice dziecka niepełnosprawnego. Mimo miłości do niego, uginają się pod ciężarem swej niemocy, trudów, żalu. Chwila wytchnienia i trzeba iść dalej.

 Wydawało mi się, że nie udźwignę, że to nie dla mnie. Jestem tylko człowiekiem i miałam w głowie to pytanie; Dlaczego to ja? ale już nie pytam. Już wiem. Jestem kimś wyjątkowym. Jestem wyjątkową mamą wyjątkowego dziecka. Nie narzekam, jestem wdzięczna za to życiowe doświadczenie.

Módlmy się za niezadowolonych, narzekających.